ನಾನು ನನ್ನ ಹೆಂಡತಿಗೆ ಸಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಬೈಯುವಾಗಲೋ, ಅವಳು ನನಗೆ ಬೈಯುವಾಗಲೋ, ಮನುಳ ಎದುರಿಗೆ - "ನೋಡು, ನಿಮ್ಮಪ್ಪಾ ಲೂಸಾ...ನಿಮ್ಮಮ್ಮಾ ಲೂಸಾ" ಅಂತಾ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೇವು. ಒಂದೆರಡು ಸಲಾ ಕೇಳಿಸಿಕೊಂಡ ಅವಳು, "ಅಪ್ಪಾ ಲೂಸಾ, ಅಮ್ಮಾಲೂಸಾ" ಅಂತಾ ಹೇಳಿದಾಗಾ, ನಾವು ನಕ್ಕಿದೇವೆ. ಆದರೆ ಅವಳಿಗೆ "ಲೂಸಾ..." ಅನ್ನೊ ಶಬ್ದದ ಅರ್ಥ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲಾ. "ಅಪ್ಪಾ, ಅಮ್ಮಾ", ಅನ್ನೊ ಶಬ್ದ ಮುಂಚೆ ಬರುತ್ತದ್ದಾದ್ದರಿಂದ, ಅಪ್ಪನ ಬಗ್ಗೆಯೋ, ಅಮ್ಮನ ಬಗ್ಗೆಯೋ, ಏನೋ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಅಂತಾ ಅವಳಿಗೆ ಖುಷಿ! ಅದಕ್ಕೇ ಟಿ.ವಿ.ಯಲ್ಲಿ ಆ ಹಾಡು ಬಂದಾಗಾ, ಸಿಕ್ಕಾಪಟ್ಟೆ ಖುಶಿಯಿಂದ ಕುಣಿದಾಡುತ್ತಾಳೆ; ಮನೆಯಲ್ಲಿ ತಾತನಿಗೆ, ಅಜ್ಜಿಗೆ ಆ ಹಾಡು ತೋರಿಸಿ - "ಅಪ್ಪಾ ಲೂಸಾ, ಅಮ್ಮಾ ಲೂಸಾ" ಅನ್ನೋದು, ಅದಕ್ಕವಳೇ ನಗೋದು!
ಕೊನೆ ವಾರ, ಫುಡ್ವರ್ಲ್ಡ್ ಗೆ ಹೋಗಿದ್ದೇವು. ಅವಳನ್ನು ಟ್ರೊಲಿಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿಸಿ ನಾವು ಸಾಮಾನುಗಳನ್ನು ಆರಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ಅವಳಿಗೆ ಮಾತಾಡಲು ಯಾರು ಇರಲಿಲ್ಲವಾದ್ದರಿಂದ, ತನ್ನ rhymesಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾ ಕುಳಿತ್ತಿದ್ದಾಳೆ; ಹೀಗೇ ಹೇಳುತ್ತಾ, ಹೇಳುತ್ತಾ, ಒಮ್ಮೆಲ್ಲೆ - "ಅಪ್ಪಾ ಲೂಸಾ, ಅಮ್ಮಾ ಲೂಸಾ" ಅನ್ನೋದಕ್ಕೆ ಶುರು ಮಾಡಿಬಿಟ್ಟಳು! ಈಗ ಹೋಗಿ ಅವಳಿಗೆ - "ಅದನ್ನು ಹೇಳಬೇಡಾ!" ಅಂದ್ರೆ ಕತೆ ಮುಗಿತು: ರಾಮಾ ಶ್ಯಾಮಾ ಭಾಮಾ ಚಿತ್ರದ ಶ್ರುತಿ ಹಾಗೆ, ನಾವು ಏನು ಮಾಡಬೇಡ ಅನ್ನುತ್ತಿವೋ, ಅದನ್ನೇ ಮಾಡುತ್ತಾಳೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಹಾಗೂ-ಹೀಗೂ ಮಾಡಿ, ಅವಳ ಗಮನವನ್ನು ಬೇರೆಡೆಗೆ ಸೆಳೆದು, ಹೊರಗೆ ಬರುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ, ನಾನಂತ್ತು ಒಂದು ತರಹ ಲೂಸೇ ಆಗಿದ್ದೇ!!
Sunday, October 7, 2012
Subscribe to:
Posts (Atom)